Monument Valley

Als er iets is dat wij mooi vinden, dan is het Monument Valley. Groots, barbaars en onvoorstelbaar prachtig. Toen we in de Painted Desert waren, hoorde ik een mevrouw zeggen: when God created this, he was showing off. (toen God dit maakte, was Hij zich aan het uitsloven). Ik weet nog dat ik toen dacht: met Monument Valley heeft Hij nog meer zijn best gedaan.
Het was al jaren geleden dat we door de Valley reden, met zo’n grote camper mag je dat niet en bovendien is dat onmogelijk gezien de wegen (voor zover je die zo kunt noemen). We hadden een privé tour genomen. Je kon ook een groepstour doen, maar besloten dat dit beter was. De groepstour was ook op open voertuigen en gezien het stof maar beter niet. De voertuigen die we later ook zagen met de groepen mensen zeiden genoeg: vrijwel iedereen zat met een soort chirurgenmasker op, vanwege het stuifzand. Gwenn, de Navajo gids, die waarschijnlijk anders heette maar wat voor ons onuitspreekbaar was, begon haar praatje op de automatische piloot. Dat merkte je aan haar praten. Maar omdat de Indianencultuur mij boeit, kreeg ik haar al gauw aan het praten over allerlei andere dingen. Ik moest af en toe even roepen dat ik een foto wilde nemen.

1234

Wat ze vertelde was allemaal even interessant. Veel rotsformaties hebben namen als: Three Sisters, Camel Butte, dat soort dingen, maar dat zijn geen Indianen namen, het zijn de namen die John Wayne ze gaf toen ze daar filmden. Dit hoorde natuurlijk bij het algemene praatje. Maar op mijn vraag hoe de Navajo’s de Three Sister noemen zei ze: The family, de chief op de voorgrond, het kind in het midden en achteraan de vrouw met een klein meisje. Op de achtergrond zie je de Three Sisters.

wij

Ze vertelde over hoe ze geloven in bepaalde geesten en wat ze betekenen, wat het kan betekenen als je droomt over iemand die is overleden en in je droom kun je het gezicht zien. Haar huis stond een eind verder, maar ze wees het wel aan. Over haar eerste man die altijd zei: ik zal het jaar 2000 niet meemaken en in 1999 overleed. Haar dieren en kinderen, dat ze die dag jarig was. Maar zodra ze iets moest vertellen over de rondleiding, ging ze meteen weer over op het automatische vertellen. Ze nam ons mee naar de yucca en liet ons zien hoe haar volk die pelde en er schoeisel van maakte. Dat de wortel gebruikt werd als zeep, hoe je die schuimend kreeg.

yucca

En de sour berry bush, waar ze de bessen van oogsten als die zo goed als rijp zijn, maar voordat de vogels ze kunnen eten. Dat die vermaald worden en als ontbijtgranen worden gegeten. Ze zijn zuur, maar wel lekker, we hebben er met z’n drieen van staan snoepen.

sour berry bush

Ik vroeg haar: als er hier gefilmd wordt, worden jullie gronden dan gerespecteerd? Niet dus, ze hebben zelf ook een president en afgevaardigen die ze kiezen, maar die denken alleen aan het geld. Sowieso als ze aan de ‘blanke man’ vragen hun gebieden te respecteren, krijgen ze te horen dat het de grond van de regering is. Terwijl ze zelf allerlei regels opgelegd krijgen waar ze wel en vooral niet mogen komen. Ik word daar dan nijdig over, want oorspronkelijk is het hun land waar de blanke man brutaalweg zijn vlag plantte en de bevolking vermoordde. Wat dat betreft is iedere voetstap in Amerika doordrenkt met bloed. Het moge duidelijk zijn dat ik van de doorsnee Indiaan geen opgewonden gevoelens krijg, maar ik respecteer ze wel. Zoals ik iedereen respecteer tot ze zelf dat respect vernietigen. Ze vertelde hoe de juniper trees (jeneverbes bomen) je huis beschermen tegen kwade geesten, hoe vroeg opstaan de goede geesten binnenhaalt en dat je huis altijd richting het oosten gebouwd moet worden en hoe de opbouw van je huis moet gebeuren. Veel grondslagen van hun religie en overtuigingen vertelde ze en vaak zag ik hoe ze me schattend aankeek. Of ik het niet belachelijk vond of bizar. Maar ik hing aan haar lippen. Dit is een religie die heel dicht bij de natuur en het werkelijke staat, heel erg boeiend.
Ondertussen gleed het fascinerende landschap voorbij en stapten we op alerlei plekken uit om te filmen en te bewonderen.

Henrie

ik

5678

Op een gegeven moment reden we langs een auto waar een mevrouw bij liep met haar hondje. Zij in felroze t-shirt en haar hondje met felroze jasje. In die omgeving in combinatie met wat Gwenn allemaal vertelde, deed dat zo onwerkelijk aan, detoneerde dat zo met het aardse waar wij over spraken, dat ik even moest slikken. We keken gewoon de andere kant uit.

Maar aan alle mooie liedjes komt een eind, ook aan deze interessante rondleiding. Ik merkte wel aan onze gids dat ze twijfelde of ze ons niet teveel dingen had verteld, dingen die vooral haar eigen mensen aangaan.

gids

Wat mij betreft had ze nog veel meer mogen vertellen.
Voor we wegreden zagen we nog een hongerige hond, die moet dus gevoerd worden.

hond

Niet ver na Monument Valley rij je Arizona in.

bord

Aan de overkant van de weg bekeken we nog het bord voor als je in tegengestelde richting Utah inrijdt. Maar er zat gelukkig geen hoopje ellende met een touw rond haar nek.

bord2

We wierpen nog een laatste blik op de Valley achter ons en wisten: dit is niet ons laatste bezoek. Deze plek zal altijd en altijd blijven trekken.

11

Nu staan we in Page, de camping is ruim en druk en geen mogelijkheid tot fikkie stoken. Dit zeer tot Henries verdriet. Maar als je toch een blik wilt werpen, hier staan we: N36.90185, W111.45200

2 gedachten over “Monument Valley”

  1. Haaa dames, leuk om te lezen…geweldig dat jullie ook weer jullie vondeling bezocht hebben. Morgenochtend mogen we onszelf weer in het altijd gezellige vliegtuig hijsen om daarna de Canadese wegen onveilig te maken. Nog veel plezier met jullie kasteel op wielen en we spreken snel af als wij ook weer terug zijn….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s