Lanzarote, we zijn er!

We mochten eindelijk weer eens wat ondernemen 

Voorjaar 2019 was onze laatste vakantie, de volgende stond voor april vorig jaar gepland, maar ik hoef jullie niet te vertellen wat er toen gebeurde. Dus dan ga je niet, maar nu mocht het weer en deden we hetzelfde als zovele andere mensen: we boekten een, korte, vakantie.
De zomer van 2021 schijnt de natste te zijn geweest sinds 1833, dus wil je wat droogte. De afgelopen weken waren geweldig, maar zodra de zon maar een beetje onderging werd het ook meteen klam en kil. Een warm land lag dus voor de hand, maar welk? We besloten tot Lanzarote, een Spaans eiland ter hoogte van Marokko.

Zaterdag gooiden we alles in onze koffers, bijgestaan door Thijsje, Sammie en Aagje. Billy vond het verraderswerk en wilde er niks mee te maken hebben.

Zondag 10 oktober vertrokken we om 09:30 richting Schiphol, het papierwerk van tevoren was meer dan bizar en een maand Amerika is een fluitje van een cent hierbij vergeleken. We wisten al dat het heel druk was met de boekingen, dus we waren er nog een beetje vroeg bij. We boekten stoelen en betaalden ervoor, geen hoog bedrag, maar als je dan twee dagen van tevoren het bericht krijgt dat TUI in zijn onwijsheid heeft besloten je niet naast, maar achter elkaar te laten zitten, komen bij al meteen stoomwolkjes uit mijn oren. De reden: mensen met kinderen hadden te laat ingecheckt en volgens TUI moeten ouders bij hun kinderen zitten. Goed, ‘kindvriendelijke’ mensen als we zijn was dat instant irritatie.

Afijn, we vertrokken, lieten de auto achter bij de Park & Fly, een andere dan normaal want door heel het coronagebeuren die bergen ellende heeft veroorzaakt, en dan bedoel ik nu op zakelijk gebied, was de ‘onze’ failliet. Deze is net zo goed met prima service en al het personeel van het andere bedrijf werkte nu hier.

We zijn vaak op Schiphol geweest, heel vaak, maar zo druk hebben we het nog niet gezien, iedereen greep de kans om even weg te mogen. Er was een nieuw systeem om je bagage in te checken. Je zet je koffer op een stukje lopende band, je print je bagagelabel uit, bevestigt het om het handvat van je koffer, drukt op weer een knop, dan komt er een soort hek overheen, vergelijk het met het scherm als je je brood snijdt in de supermarkt, en hoppa, dag koffer. Toen mochten we een mega-eind lopen naar de vertrekhal. Ik dacht eerst nog dat we lopend naar Lanzarote moesten, maar na zestien kilometer of meer kwamen we bij de security. Daar moesten ons nog net niet helemaal ontkleden, dde vullingen uit onze kiezen verwijderen en mochten we verder.

We aten nog wat, kochten een paar dingetjes en gingen aan boord. Wij en driemiljoen kleine kinderen. Jullie weten dat ik me al vaker heb afgevraagd waarom mensen met die heel kleine kinderen zo nodig ergens naar toe moeten en dan bedoel ik op een vliegtuig. Die kinderen hebben er niks aan, aan heel die vakantie niet, die realiseren zich het niet eens.

Voor ons zat een mevrouw met twee dochtertjes, ik schatte ze drie en vijf ofzo. Die snappen dat ze iets leuks gaan doen en die hebben we dan ook niet gehoord en dat gold voor meer kleine kinderen. Maar die hele kleintjes! Lawaai om hun heen, ze zijn doodmoe, de druk op hun oortjes bij het opstijgen en absoluut te jong. Ik zweer je dat ik er eentje zag waar de navelstreng over de grond sleepte en hij/zij had nog een stuk placenta op het voorhoofd. Dat is voor mij het idee: ‘Ja, ik heb er wel eentje, maar joh, ik ontzeg me toch echt niks! Hij/zij mag het hele vliegtuig bij elkaar krijsen, iedereen wakker houden, dat ze het uitzoeken!’ Zoals eentje die krijste met het geluid en het volume van een versleten cirkelzaag, die helemaal verroest is en door een boomstam gaat met spijkers. Lang leve onze oordopjes!

Twee rijen voor ons zat een ventje met zijn ouders, ik schatte hem nog geen jaar oud. We hebben totaal geen last van het ventje gehad, alleen was het nogal een onsmakelijk gezicht om te zien hoe hij op de stoel stond en constant de bovenkant afsabbelde. Zijn moeder haalde een keer een doekje langs die rand om de meterslange slierten kwijl af te vegen.

Met een uur vertraging vertrokken we, redenen: in het ruim was een papegaai ontsnapt die gevangen moest worden, jaja, en iemand had kennelijk aangegeven dat hij lithiumbatterijen in de koffer had. Dat mag niet en die koffer moest opgezocht worden, batterijen eruit, koffer weer het vliegtuig in en dan wachten op toestemming om te mogen vertrekken.

We landden, hebben de auto gehaald, een Opel Corsa, gloednieuw met alle moderne gadgets die ik maar kan verzinnen en een automaat. Ik reed, zoals altijd, zodat Henrie kon navigeren. Een stop bij een supermarkt voor wat biertjes, rum, suikervrije limonade en naar het hotel. Trouwens, een liter rum kost hier 6,15, en een liter benzine 1,13, al hoef je die laatste niet te consumeren, maar de auto drinkt het wel graag.

We hebben alles neergegooid in onze, mooie en ruime kamer en zijn naar beneden gesneld om aan te schuiven bij het buffet. We kwamen de lift uit en de eerste die ik daar zag was een oud-collega met wie ik veel lol heb gehad. We ‘zitten’ op elkaars facebook, maar hebben elkaar verder in geen vijftien jaar gezien. Bleek dat hij me op Schiphol al had gezien, waar ik, zonder bril op, die zestien kilometer verbeten liep. Superleuk natuurlijk!d
Na het eten was het nog lekker nagenieten op ons terrasje. De foto waar ik over de ballustrade keek geeft een vertekend beeld van de werkelijkheid, a dirty mind…

Vandaag zijn we naar National Park Timanfaya geweest. Een vulkanisch gebied met een heel zwarte, ongelooflijk grillige omgeving van gestold lava. We kwamen langs een karavaan kamelen waar je een tocht op kon maken.

Heel apart om te zien, maar ik hou niet van toeristische attracties waar dieren bij betrokken zijn. Ook niet als het kamelen zijn, die al eeuwen voor transport gebruikt worden.

Bij het hoogste uitkijkpunt waren een aantal gaten in de grond, waar iemand van het park water ingooide om de mensen te vermaken. Als een geiser kwam dat er dan weer uitspoten, wat ah’s en oh’s ontlokte. In een groter gat werd hooi gegooid wat dan meteen verbrandde.

Met de beelden van La Palma in je achterhoofd was dat toch wel heel apart. Maar een prachtige omgeving, zonder meer.


Toen we rum en bier gingen halen, kocht ik meteen een zak kattenvoer, met Griekenland in het achterhoofd waar het barst van de hongerige, magere katjes. Tot zover heb ik er maar twee gezien: een goed verzorgde, die voor een winkel zat en, tot mijn ellende, een doodgereden katje. Midden in een dorpje, gezichtje aan gruizels, al helemaal opgeblazen en vliegen erop. Mist dan niemand zo’n beestje? Vreselijk vind ik dat.

We hebben nog een eindje rondgereden, waarschijnlijk tot grote ergernis van andere automobilisten, want de snelheden wisselen hier bijna elke honderd meter. Dan weer 60, dan weer 40, overgaand naar 90 en overal mededelingen dat er radarcontrole is, terwijl je de helft van de keren niet eens weet hoe hard je mag.

Het weer is heerlijk, warm met een zalig briesje. Vandaag wat bewolking, wat niet erg was, want kwam de zon door dan was het meteen warm en deed het licht pijn aan je ogen, zo weinig zijn we nog gewend na deze zomer. Oftewel: de eerste dag was heerlijk en redelijk rustig, want we merken dat we behoorlijk gesloopt zijn.

Vanochtend zag een lief tortelduifje me en zocht contact. Dus net toen ik op ons terrasje ging zitten, kwam hij/zij lief bij me zitten.

Werd ik net nog gebeld door iemand in verband met een persmoment morgen, ik zei dat ik op Lanzarote ben. De verbinding was niet zo goed en hij dacht waarschijnlijk dat ik hem verrot schold. Lazer op ofzo zal hij misschien hebben verstaan. Maar ik kreeg nog de kans het uit te leggen…

5 gedachten over “Lanzarote, we zijn er!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s