Categorie archief: Vakantie 2014 USA

De laatste dagen

Het voordeel van met zo’n camper rijden is dat je, op de wegen die wij nemen, altijd vrij uitzicht hebt. We mijden de snelwegen en de andere wegen kronkelen vaak en lenen zich er niet goed voor zo’n enorme bak in te halen. Als ik dan in de spiegel zie dat de file achter me wel heel erg lang is geworden, ga ik even de kant in om de boel te laten passeren. En dan weer verder genieten van geen verkeer voor me.

Tegenwoordig is gokken niet meer beperkt tot de staat Nevada en pikken de gekste gelegenheden er een graantje van mee. Bij een benzinestation zaten zelfs twee casino’s. Aan allebei de kanten eentje.

casino benzinestation
casino benzinestation

casino benzinestation
casino 2

Je kunt dus gerust stellen dat er op gokverslaving geen enkele controle rust.

We waren onderweg naar Denver en vonden een leuke camping. Midden in een wijk, doodstil en die was zo keurig onderhouden, dat je meteen wist: die wordt door een vrouw gerund. En ja hoor, we hadden gelijk.

camping
camping

Het was heerlijk warm weer en we zijn meteen buiten gaan zitten. Die mevrouw vertelde dat dit de eerste mooie dag was en dat er vier dagen geleden nog sneeuw lag! In Denver moet het ook behoorlijk gespookt hebben tot en met waarschuwingen voor tornado’s toe. Die zijn dan niet gekomen, maar het zegt wel wat. Toen we op 4 mei aankwamen was het er 27 graden, maar het weer kan hier snel omslaan in de bergen.

Zeer regelmatig kwamen we nog van die oude pickup trucks tegen die overal staan weg te roesten.

oude bakkies
oude bakkies

We reden Wyoming in en weer sta je dan te kijken van die wijdsheid en de leegte.

welkom in Wyoming
welkom in Wyoming
Wijds
Wijds

We wilden nog een keer van een Chinese lunch genieten. Met al die geroerbakte groente die nog lekker knapperig is, combineer je lekker en gezond. Het kost ook helemaal niks. Meer dan veertig gerechten, vijf dollar per persoon (nog geen vier euro). Wij hebben geleerd dat je op eet wat je opschept. Maar hier is dat kennelijk anders, ik heb daar al vaker over gemopperd.
Komt er een mevrouw binnen waar ik slank naast was, ja, dat is wel waar, en die laadt haar bord helemaal vol. Eet er twee hapjes van en gaan weer scheppen. Ik heb stiekem een foto gemaakt toen ze weer op ging laden.

verkwisting
verkwisting

En toen waren er al twee borden weggehaald waar nog veel meer op lag. Zelfs haar achterkant vond ik onsympathiek. Met zo’n postuur moet je gewoon geen kort fladderrokje dragen. Ze zou in een Walmart niet misstaan hebben.

kort rokje
kort rokje

Haar voorkant was nog veel erger, maar ik kon moeilijk zeggen: ‘Hallo, ik neem even een foto van je om de mensen thuis te amuseren.’ Zo lomp ben ik zelfs niet.

Het landschap was zo vriendelijk nog een leeg huis langs de weg te zetten dat al heel lang leeg stond. Het was een voormalig benzinestation.

omgeving
omgeving

Op het land er omheen liepen koeien te grazen en het bleek dat die via een trapje aan de achterkant hun heil vaak binnen zochten, gezien de hopen koeienvlaaien.

trapje
trapje
vlaaien
vlaaien

Ook hier lag ongeopende post, uit 1952. Dat is toch niet te geloven? En nog perfect leesbaar.

oude post uit 1952
oude post uit 1952

Op de camping in Cheynne hadden we geen internet, maar wel prachtige luchten.

lucht
lucht

Uiteindelijk kom je dan weer in Colorado vanwaar we vertrekken naar huis.

welkom in Colorado
welkom in Colorado

Duizenden kilometers hebben we hier gereden en het valt dit jaar toch wel heel erg op dat de wegen zo slecht zijn. En dit terwijl het een autonatie is. Ze mopperen bij ons wel eens over de wegen in België, maar vergeleken bij wat we hier aantreffen zijn die perfect. Nou ja, bijna perfect dan. De reparaties aan het wegdek doen me trouwens altijd aan een cardiogram denken.

reparaties
reparaties
reparaties2
reparaties2

Deze weg bijvoorbeeld, moet je nou eens kijken. Is toch bizar?

Bovendien was het teer gebruikt voor reparaties door de hete zon zo zacht als ik weet niet wat. Heel de weg was bezaaid met meer dan enkeldiepe kuilen en brokken teer. De wielen zaten zo onder die rommel waar allemaal stenen in vastgeplakt zaten, dat het meer leek alsof we op enorme krentenbollen rondreden in plaats van op banden.

dikke laag teer
dikke laag teer

Ik stopte om eens te kijken, want het gebonk van al die loskomende rommel klonk nogal angstig. En meteen viel er een brok teer uit de wielkast.

teer
teer

Ook die laatste avond hadden we geen internet. Nou ja, het was er wel maar met een gemiddelde snelheid van 1 Kb per minuut ofzo. Schiet niet echt op. Dan ga je lekker buiten zitten en genieten van het heerlijke weer, 31 graden is niet verkeerd. Althans, hier. Omdat het een droge hitte is, in Nederland of België ga je dan een beetje dood.

laatste avond
laatste avond

Van avonturen met de katten had ik nog een paar kattenbrokjes over, die ik naast de camper heb uitgestrooid en die door een eekhoorn de volgende ochtend hogelijk werden gewaardeerd.

eekhoorn
eekhoorn

Maar dan komt onverbiddelijk die allerlaatste dag. De koffers waren ingepakt, het bed afgehaald en meer van dat soort dingen. Al wat we over hadden aan eetwaar en bruikbare spullen hadden we aan een jong stel op de camping gegeven, dat het duidelijk niet zo heel breed had.

Het eerste vliegtuig was klein en krap. Echt zo’n oud exemplaar dat voor binnenlandse vluchten wordt gebruikt.

klein vliegtuig
klein vliegtuig

De volgende vlucht was iets beter en o heerlijk, de rij naast ons had twee lege stoelen. Henrie en ik zaten al helemaal tegen elkaar aan geprakt en ik siste hem toe één van die vrije stoelen in te pikken. Wat hij deed net voordat iemand schuin achter ons dat ook wilde doen. Wij hadden nu veel meer ruimte, wat het vliegen toch gerieflijker maakt.

ruimte
ruimte

Daar gingen we, een laatste blik op Chicago.

Denver vanuit de lucht
Chicago vanuit de lucht

En nu moeten we een poos wachten voor we weer mogen.

Zoals altijd zijn mijn laatste woorden op het blog gericht aan Uncle Sam om hem te bedanken.
Te bedanken voor al het prachtige dat we hebben mogen zien, de verbijsterende natuur met prachtige uitzichten en mooie dieren. Maar ook voor het gastvrije verblijf in dit land met vriendelijke mensen. Natuurlijk heb je hier ook arrogante ballen, misselijke minkukels en andere types die je bij de eerste blik meteen op hun ongunstige gezicht wilt timmeren. Maar het gros van de mensen is vriendelijk, heel beleefd en als ze iets voor je kunnen doen zullen ze het niet nalaten.
Het was geweldig Uncle Sam, zoals altijd. We kunnen niet wachten op het moment dat we weer terugkomen en we hebben al vagelijk verzonnen wat we volgende keer gaan doen. We zullen heimwee houden, maar ons nieuwe vaderland maakt alles goed. Want verhuizen naar België was één van onze beste besluiten en daar kun jij zelfs niet tegenop. Dag Uncle Sam, tot de volgende keer!

 

De bloederige geschiedenis van Amerika

Vlakbij Mount Rushmore ligt Crazy Horse, waar een afbeelding van deze Chief in de bergen wordt gemaakt die vele malen groter is dan de vier presidentshoofden. Beeldhouwer Korczak Ziolkowski die meewerkte aan de vier presidentshoofden, werd benaderd door Chief Henry Standing Bear. Saillant detail is dat Korczak nooit een les in beeldhouwen of weet ik veel heeft gehad en het zichzelf allemaal heeft aangeleerd en hij maakte werkelijk de prachtigste dingen. Maar Standing Bear wilde een monument die de blanke man zou tonen dat de Indianen ook helden hebben.
Het feit alleen al dat je dat aan wilt tonen, omdat het genegeerd wordt, omdat je uitgeroeid wordt en onderdrukt. Zoals ik al eerder schreef over de mensen hier, die het er maar over hebben dat ‘hun’ geschiedenis zo kort is.
Als je kaarten bekijkt van Amerika, van Indianenstammen die het land bevolkten, dan is het moorddadig hoe dat allemaal is afgepakt. Met vele beloften werden de Indianen gelokt. Een belofte was dat de blanke man hun land zou nemen. Het is ook de enige belofte die ze hebben gehouden.

beloftes
beloftes

Zie hier de speech van Chief Joseph toen hij zich overgaf.

speech
speech

Hoe alle chiefs zijn uitgemoord, het volk naar de heuvels is gevlucht zonder dekens, voedsel of niks en kinderen die doodvroren. Om beroerd van te worden. Het gaat hier om de oorspronkelijke bevolking, wier land werd afgepakt, die werden uitgemoord tot en met de kinderen toe. Hoe krijg je het over je ijskoude hart. Valse beloftes, hinderlagen en Chief Crazy Horse, om wie het hier gaat qua beeltenis in de berg, is door een soldaat (in vredestijd zelfs) vermoord door hem in zijn rug te steken. Laffer kan gewoon niet. Wie de soldaat was weet ik verder niet, maar na zijn dood is het enige dat ze met zijn verachtelijke lichaam hadden kunnen doen, was een ondergrond te maken voor een publieke pisbak.
Veel denkbeelden van de Indianen strookten sowieso niet met wat de blanke indringer predikte. Dit is wat Chief Joseph al zei in 1881.

religiegeruzie
religiegeruzie

De beeltenis van Crazy Horse in de berg zal er zo uit komen te zien:

prototype
prototype
maquette
maquette

Maar zover is het nog lang niet, zo ver zijn ze nu:

Crazy Horse

De hand van Crazy Horse wijst naar het land waarvan hij zei: Mijn land is waar mijn doden begraven liggen. Crazy Horse weigerde zich over te geven en weigerde ook om in een reservaat te gaan wonen. Op de keper beschouwd is het natuurlijk ook te gek voor woorden. Komt er een zooitje ongeregeld van ver weg, pakt jouw land af, vermoordt jouw volk en wat ervan overblijft mag in een reservaat gaan wonen. Wat dat betreft is de arrogantie van de zogenaamde blanke man verbijsterend. Hun geschiedenis is dan niet lang, maar het begin is walgelijk en beschamend. Iedere meter van dit land is doordrenkt van bloed en ellende, maar niet hun bloed en ellende.

Afijn, Korczak wilde dit project graag doen en had ook de ideologie dat het project gefinancierd moest worden van giften en donaties. Dat het geen staatsproject zou worden. Hij heeft zich die eerste jaren de krampen gewerkt. Met een compressor/generator van toen al 24 jaar oud en dynamietboor en verder zijn handen en wat beitels, ging hij aan het werk.
De compressor/generator en dynamietboor staan er nog te pronken en Henrie gaf me een uitleg waar ieder hendeltje en schroefje voor diende en of ik dat wel even allemaal wilde onthouden.

dynamietboor
dynamietboor
compressor generator
compressor / generator

Buiten het keiharde werken had Korczak toch nog tijd een vrouw te ontmoeten, haar het hof te maken, mee te zoenen, haar handje vast te houden en mee te trouwen. Daarna had hij kennelijk nog steeds tijd, want er kwamen tien kinderen voort uit deze gelukkige verbintenis. Bijna al deze kinderen werken tot op heden mee aan dit gigantische project. Korczak zelf stierf in 1982. Om je ideaal niet verwezenlijkt te kunnen zien na al die jaren zwoegen, lijkt mij op de frustratieschaal van 1 tot 10 toch wel een 12. Buiten zijn levenswerk maakte deze meester trouwens de prachtigste dingen. Dit bronzen beeld van vechtende hengsten vind ik persoonlijk weergaloos mooi. Wat ben je begenadigd als je dat soort dingen kunt maken.

vechtende hengsten
vechtende hengsten

De inrichting van het huis was ook nog te zien, zoals deze spiegel. Maar het beeld erin is meer hedendaags.

spiegel
spiegel

Hoe mooi dan ook, maar op een gegeven moment ben je uitbewonderd en dus vertrokken we. Onderweg kwamen we nog een trots ouderpaar Canada Geese tegen met kind.

Canada Geese
Canada Geese

We hadden wel gezien dat boven de bergen, bij Crazy Horse dus, zwarte wolken kwamen maar er verder niet op gelet. We reden in de zon en in de achteruitkijkspiegel was iets heel anders te zien.

achter ons
achter ons

Dan moet je stoppen om een foto te maken van de ellende achter je.

dreigend
dreigend

We hebben er niet veel van meegekregen en Henrie werd bij het barbecuen helemaal niet nat, gewoon omdat het niet regende. En zelfs nu om half tien ’s avonds is het nog heel aangenaam. Buiten zingt een orkest van krekels ons toe en horen we het gehoest van mensen die een eind verderop fikkie aan het stoken zijn. Kennelijk met veel rook dus.

Onze coördinaten van vandaag zijn 43.407916N, 103.395424W. Kun je hier eens rondkijken.

 

Oog in oog met vier presidenten

Wie kent ze niet, de koppen van de vier presidenten uitgehouwen in een rots. We zijn hier dertien jaar geleden ook geweest, dus was het tijd om ons geheugen op te frissen.
Na Badlands moesten we terug via Rapid City, helaas over de snelweg wat we altijd proberen te vermijden. Tot mijn ellende zag ik nog een schildpad langs de weg, maar het was te druk om te stoppen en het zieltje terug te zetten in het gras.

Zodra je hier bij een wat grotere stad komt, is het langs de weg bezaaid met reclameborden. Tot in het absurde gewoon.

reclame
reclame

Wat bijna net zo erg is als alle commerciële bedrijvigheid bij een bezienswaardigheid.

commercieel
commercieel

Ze doen dan wel hun best het nog een beetje authentiek te laten lijken, maar verder dan lijken komt het niet. Maar je moet er nou eenmaal doorheen, scherp oplettend of er geen slenterende toeristen onder je wielen komen.
En dan ben je er ineens.

Welcome to Mount Rushmore
Welcome to Mount Rushmore

Waar staat Mount Rushmore eigenlijk voor? Hier staat het uitgelegd.

de betekenis van Mount Rushmore
de betekenis van Mount Rushmore

De grote artiest van Mount Rushmore was Gutson Borglum. Ik ga hier niet heel zijn doopceel lichten, dat heeft geen zin. De beste man stierf aan de complicaties van een prostaatoperatie. Zijn zoon nam het werk over tot Amerika in 1941 zijn strijdtroepen uitzond om ons te bevrijden in de Tweede Wereldoorlog. Daardoor was er geen geld meer voor dit enorme project. De gezichten waren toen klaar en de revers van Washington ook en daar hield het mee op.
En dan sta je daar en bekijkt die megabekende hoofden. Dertien jaar geleden dat we hier waren en er is niks veranderd in die tijd. Winters hebben die koppen gegeseld, zomers ze geschroeid, maar net zo eeuwig als de bergen blijven zij het boegbeeld van de idealen waar Amerika voor staat. Het werk heeft veertien jaar geduurd, de meeste werknemers waren mensen uit de omgeving. Boeren, mijnwerkers, enzo. Zwaar werk tegen een laag salaris en onzekerheid over het voortduren van hun baan.
Voor ze ’s morgens begonnen, moesten ze eerst een martelende 700 treden beklimmen naar de top van de berg. Dan zakten ze in een soort dragers langs de wand naar beneden, waar ze met hun zware apparatuur aan het werk moesten. Hier wat foto’s van hoe dat ging.

het werk
het werk
van bovenaf gezien
van bovenaf gezien
de arbeiders
de arbeiders

Apart was het om te leren dat het welbekende bedrijf Du Pont de explosieven leverde.

Du Pont Explosives
Du Pont Explosives

Maar het resultaat is bekend en groots.

Mount Rushmore
Mount Rushmore

Als je naar het uitkijkpunt toeloopt, loop je langs zuilen met de namen van alle vijftig staten van Amerika en zie je ook wanneer ze tot de Union zijn toegetreden, plus alle vlaggen.
Delaware was de eerste staat.

eerste staat: Delaware
eerste staat: Delaware
vlaggen van alle staten
vlaggen van alle 50 staten

We hadden alles bekeken en bewonderd en zochten de lift, maar waar was die ook alweer?
Een groot bord gaf aan waar de toiletten waren.

toiletten of toch niet?
toiletten of toch niet?

Die glanzende deuren zijn van de lift, maar stond het ergens aangegeven? Heeft een motorfiets een asbak?

Onderweg naar de uitgang kwamen we langs een plaque waar alle namen van de mensen die aan dit monument hebben gewerkt op vermeld staan. En welke zag ik als eerste?

slik
Big Dick

Ik bedoel: Big Dick, dat zet je er toch niet op (in het Engels is dick een mannelijke plasser), maar misschien had deze meneer Huntimer nog meer kwaliteiten die ze toch graag vermeld wilden hebben.

Wil je meer weten over Mount Rushmore, kijk dan even op de site van de National Park Service.

We zouden in Custer overnachten, net als dertien jaar geleden. Alleen was het toen in een hotel.
De camping was pal in het centrum en de meneer van de receptie toonde ons zijn rijk van drank voorziene koelkast en gaf ons een paar biertjes.

receptie
receptie

Hij verwees ons naar een bar vlakbij, de Gold Pan. We vonden het maar niks. Zaagsel op de grond, zoals heel vroeger de gewoonte was. Verkeerde muziek en duidelijk gericht op toeristen. Dat zijn wij dan ook wel, maar dit hoeft van ons gewoon niet.

saloon
saloon
bar
bar

Ze hadden wel het bier Moose Drool (elandenkwijl) wat Henrie graag lust en ik kreeg mijn Budweiser in een glas van Fat Tire. Belgisch bier dat je bij ons amper ziet.
Het glas kreeg ik trouwens pas op verzoek, want eigenlijk moest ik uit het flesje drinken.

Belgisch bierglas
Belgisch bierglas
Budweiser en Moose Drool (elandenkwijl)
Budweiser en Moose Drool (elandenkwijl)

We bleven er niet lang.
De vorige keer waren we beland in een piepklein casino met barretje bij een Conoco benzinestation en hadden een toffe avond. Ik meende het tentje al herkend te hebben, dus moesten we controleren of het erg was veranderd. Dat was niet zo.

casino
casino

Het werd weer een toffe avond. Het vrouwtje achter de bar was een aparte, maar heel sympathiek. Ze bediende niet alleen de bar maar ook het benzinestation waar je zo via het casino inliep. Natuurlijk stond er een tv te jengelen en ze gaf ons de afstandsbediening: als je het niet leuk vindt, zet je maar wat anders op. De andere bezoekers waren ook spraakzaam, kortom: gezellig.
Haar dienst zat er om elf uur op en haar vervangster was er al om half tien. Die werd door haar man gebracht, want die ging dan slapen. Ik snap die man wel. Ze was klein, heel dik, gaten in haar spijkerbroek en sweater onder de vlekken. Ze maakte een enorme prak aardappelpuree die ze naar binnen werkte en ze had nog een bakje met iets bruins. Er ging geen gezelligheid van uit en door haar superdikke lippen was ze nogal moeilijk te verstaan. Maar ach, het feest kon toch niet blijven duren, want de volgende ochtend ging bij ons de wekker weer om zeven uur.
In ganzenpas liepen we door de slapende straten van Custer terug naar ons mobiele huis.

Custer bij nacht
Custer bij nacht

Zoals heel veel campings ligt er ook hier een dikke laag grote kiezels en verdraaid, die zit bomvol rozenkwarts. Ongelooflijk. Ergens anders betaal je er behoorlijk voor en hier had je ze letterlijk voor het oprapen. We hebben er een paar meegenomen. Of we ze allemaal exporteren weet ik nog niet, je zit toch met het gewicht van je bagage. Maar ze een poosje bewonderen is ook leuk.

 

Over een bout en ‘slecht’ land

Sta je in Theodore Roosevelt Park en kom je er achter dat de linker voorband toch wel wat slapjes is. Op de camping gevuld en de volgende dag toch ook weer wat minder bandenspanning. Een lekke band komt nooit uit, maar met zo’n camper wil je al helemaal niet dat je in de middle of nowhere staat en je niet meer kunt rijden. Garage in Rapid City opgezocht die ons kon helpen. Dat klinkt simpel maar dat is het niet. Eentje kon ons niet helpen, omdat de garage niet hoog genoeg was. Bij een ander hetzelfde plus te druk. De derde kon het wel, niks niet hoog genoeg. Gewoon buiten op de krik. Maar dat gezoek in zo’n grote stad is niet echt leuk, want het was nog eens sterrevus druk ook! We hebben die knul op de vingers gekeken en ondanks dat er allerlei hypermodern materiaal stond, bleek de oude beproefde methode van gat zoeken nog steeds het simpelst te zijn.

zoeken
zoeken

Oorzaak van het lek: een enorme bout in de band.

daar istie
daar istie
fors
fors

Kosten? Ongeveer twaalf euro, kun je niet voor tobben plus dat je het geld terugkrijgt bij inlevering van de camper. Trouwens, ook bij deze garage was er veel bewondering voor ons mobiele huis. Dit nieuwe model met deze kleuren zie je heel weinig en we worden bijna overal aangesproken, soms met de vraag of ze even binnen mogen kijken.
Als troost voor het gedoe met de band, mocht Henrie ’s avonds fikkie stoken op de camping. Jongetjes blijven jongetjes tenslotte.

fikkie stoken
fikkie stoken

De kont van de camper hing zo’n beetje boven een beek, wat ook weer z’n charme heeft.

beek camping
beek camping

De volgende bezienswaardigheid was Badlands. Franse colonisten zeiden ooit over dit gebied: les mauvaises terres a traverses. Slecht gebied om doorheen te reizen dus. Dat probleem is nu opgelost met goede wegen, zodat mensen het grillige land kunnen bewonderen.

grillig
grillig

Een mevrouw die ons aansprak bood aan een foto van ons te maken, dan zeg je geen nee, nietwaar?

wij
wij

Wat mij weer eens verbaasde was de meneer die midden in dit prachtige gebied zijn auto stond te poetsen.

auto poetsen
auto poetsen

Kijk, dat je je raam even van vuiligheid ontdoet snap ik. Maar je hele auto poetsen met een doek en een flesje op zo’n locatie ontgaat me een beetje. Net zoals het onwetend zijn over het gebruik van richtingaanwijzers zoals we hier dagelijks zien. Bij ons zijn het de BMW rijders, hier is het de halve bevolking. Misschien is het bij de rijlessen nooit uitgelegd waarvoor dat stokje naast het stuurwiel dient.

Verder gingen we, langs nog meer prachtige uitzichten en canyons. Het zijn geen canyons, maar ik noem ze voor het gemak maar zo.

canyons
canyons

Tot we ineens oog in oog stonden met bighorn sheep. Er liep er eentje bij met een zender. Dat zie je vaker, ook bij beren. Zo kunnen ze de dieren bestuderen en veel te weten komen over hun routes, verblijfplaatsen, geboortes enzo.

bighorn sheep
bighorn sheep
zendertje
zendertje

Ze hadden kleintjes bij zich en jonge dieren zijn altijd leuk.

kleintjes
kleintjes

Aan de andere kant van de weg stond nog een moederbighorn met haar kleintje, die door de belangstelling (wij waren natuurlijk niet de enige bewonderaars) kennelijk niet naar haar familie aan de overkant durfde. Haar kind hield haar goed in de gaten.

mama
mama

Door de kleur vallen ze in dit stoffige landschap niet erg op, kijk maar naar deze foto van moeder en kind.

zoekplaatje
zoekplaatje

Op de platte vlakte een eindje verderop, huisden ook weer prairiedogs en dat blijven aandoenlijke diertjes om te zien.

lekker
lekker
nieuwsgierig
nieuwsgierig
nieuwsgierig2
nieuwsgierig2

Een konijntje hield ons tijdens het eten goed in de gaten. Het zieltje miste een stukje oor.

konijntje
konijntje

En natuurlijk de opwekkende bordjes die aangeven dat niets vanzelfsprekend is in het leven, ook veilig lopen niet.

waarschuwing
waarschuwing

Na de Badlands gingen we richting Wall, onderweg zagen we nog cowboys en weer van die oude auto’s die staan weg te roesten.

cowboys
cowboys
verroest
verroest

Wall is een stadje met 818 inwoners. Al mijlen van tevoren staan er enorme borden langs de weg die de attracties aankondigden. In Wall werd ooit een drogisterij geopend en een heldere geest heeft toen verzonnen, dat je daar best iets van kunt maken. In deze omgeving is op dat gebied niet zo heel veel te doen namelijk. Het resultaat is een enorme zaak die met toegangsdeuren verbonden is met de winkels ernaast. Van die winkels die allemaal goedbedoelde toeristenrommel verkopen.

Wall drug store
Wall drug store

En natuurlijk weer de vele dode dieren aan de muur. De lol daarvan ontgaat me, ik heb liever levende dieren die rond me heen lopen. In een etalage zag ik zelfs een opgezet hondje met een kostuumpje aan. Bah.

dode dieren
dode dieren

Het was er nog druk ook en je hoorde vooral veel Duits. Wall drug store oftewel de drogist van Wall, maar qua medicijnen, crèmes en andere spullen die normaal in zo’n zaak te koop zijn, was bar weinig te vinden. Als compensatie wel veel sleutelhangers, messen, wapens, speelgoed, bekers, posters en andere dingen waar in je beginsel niets aan hebt. Wel een heel treffende poster vond ik deze:

waarheid
waarheid

Denk daar maar eens goed over na.

In het stadje stonden ook twee stenen, eentje om aan te geven dat er een tijdcapsule inzat die in 2007 geopend werd en ernaast eentje waar een tijdcapsule inzit die in 2032 geopend gaat worden.

tijdcapsule
tijdcapsule
tijdcapsule2
tijdcapsule2

Het centrumpje lag amper vijf minuten lopen van de camping en verdraaid, ze hadden nog een paar saloons ook! Daar kun je niet straffeloos voorbij, dus moet je daar ook rondkijken. Zittend dan wel, maar toch. Ze hadden Fat Tire op tap, een amberkleurig bier. De eerste keer dat we dat zagen, was in Tombstone. Het is kennelijk een Belgisch bier, maar thuis hebben we het nog maar een doodenkele keer gezien.
De mevrouw met dat halfblinde poesje waar ik jullie al over vertelde, heeft een zoon die ook aan het bierbrouwen was geslagen en om het vak goed te leren, ging hij voor een poosje naar België. Iets wat we hier al vaker hebben gehoord: willen ze goed bier maken, dan komen ze naar den Bels.

fat tire
Fat Tire

Links is Fat Tire, rechts Budweiser. Het kleine glaasje was om te proeven. Als je hier namelijk twijfelt over wat je zult nemen, mag je altijd proeven. Niet alleen met bier, maar in restaurants idem. Wat leuk en heel klantvriendelijk is natuurlijk. Als je wilt weten waar Wall ligt dan moet je hier even kijken, ze hebben namelijk zelf de coördinaten al aangegeven.

locatie
locatie

Onze coördinaten zijn N43.99606 en W102.24444

Lang bleven we niet hangen. Het saloonbezoek was niet gepland en het barbecuevlees lag gemarineerd op ons te wachten. Misschien maar goed ook…

 

Via Montana en North Dakota naar South Dakota

Een paar dagen geleden zagen jullie de foto’s van het noodweer in de verte. Wij hebben geen druppel gezien en het weer klaarde nog leuk op.
Op de palen van de omheining zaten de leukste vogelhuisjes, kijk deze nou met dat prachtige vogeltje dat net de kinderen had gevoerd.

vogelhuisje
vogelhuisje

De volgende dag reden we verder en bij het benzinestation anderhalve kilometer verderop, vroeg de meneer van de kassa waar we overnacht hadden en of we nog veel last van het noodweer hadden gehad. Nou nee, buiten de wind niks dus.
Het bleek gehageld te hebben en wel zo erg, dat er hagelstenen ter grootte van een golfbal waren gevallen. Hij liet me een foto zien die hij had genomen en was zo vriendelijk die naar me te mailen.

hagelstenen
hagelstenen

Het meetlint ernaast is in inches en een inch is 2,5 centimeter en voor het vergelijk lag er een Amerikaans dubbeltje naast. Ongeveer de twee eurocent van ons qua grootte. De voorruit van de auto van zijn collega was kapot door zo’n hagelsteen.

inslag hagelsteen
inslag hagelsteen

Er was zelfs een camper daar langsgekomen, die total loss was door diezelfde bui. Verder gingen we en reden op een gegeven moment een Cheyenne indianenreservaat binnen. Dat wordt aangegeven, want verder zie je het niet of het moet aan de enorme troep zijn die veel reservaten kenmerken en doodgereden dieren, met name honden. Hier viel het wel mee moet ik zeggen. Nou kennen jullie onze morbide belangstelling voor begraafplaatsen. Het zijn net almanaks en je kunt er veel van opsteken. Normaal zijn de begraafplaatsen hier in Amerika keurig bijgehouden, al zijn ze nog zover overal vandaan. Deze lag midden in een stadje en de grafheuvel was overwoekerd en totaal niet onderhouden.

grafheuvel
grafheuvel

Je moest ook goed kijken waar je liep, want er waren heel wat graven waar nooit wat aan was gedaan en waar je dus zo overheen kloste.

overwoekerd graf
overwoekerd graf
onzichtbaar graf
onzichtbaar graf

Op een enkele uitzondering na, was te zien dat het gros van de mensen die hier liggen op behoorlijk jonge leeftijd overleden is. En daarmee bedoel ik jonger dan zestig, dat is jong.
Ook veel indianen die een Amerikaanse voornaam hadden en hun indianenachternaam. Vaak ook met de spelling van hun stam.

Ernest American Horse
Ernest American Horse
Rising Sun
Rising Sun
Henry Sioux
Henry Sioux

Vanwege de leesbaarheid heb ik deze foto’s gekozen, doorgaans was het niet meer dan een half vergaan kruis.
In dit gebied was de slag tussen generaal Custer en Little Big Horn en dat moet behoorlijk bloederig zijn geweest. Ik las eens een keer ergens de uitspraak: nobody is hurt, nobody is missing, they’re all dead (niemand is gewond, niemand is vermist, iedereen is dood). De indianen waren de oorspronkelijke bewoners en toen de blanke man hier kwam en brutaalweg zijn vlag plantte, zijn er hele stammen uitgemoord. Mannen, vrouwen en kinderen, gelokt voor onderhandelingen en toen stomweg afgemaakt. Vanwege de hebzucht naar hun grond van diezelfde blanke man. Vergelijkbaar met het lot van de aboriginals in Australië.

Vaak hoor ik mensen hier verzuchten als ze horen dat wij uit Europa komen: Hè, dat moet zo mooi zijn. Zo historisch, Amerika heeft geen geschiedenis, die is maar een paar honderd jaar oud. Niet zoals bij jullie.
Dan moet ik me altijd bedwingen om iemand niet bij de keel te grijpen en hun neus op mijn knie te verbrijzelen onder het uitroepen van: Jullie hebben een heel lange geschiedenis. De indianen wonen hier al een paar duizend jaar, die hebben ook hun geschiedenis! Maar nee, dat wordt net zo makkelijk ontkend, de historie van de blanke man, dat telt alleen. Ja, ammehoela.

Toen we onderweg waren naar de camping van die nacht, zag je overal weer kwalijke luchten voorbij komen.

lucht
lucht

We pikten er wat van mee en kwamen op een camping in een woonwijk. Een werkelijk lieve camping, klein en heel stil, maar ook zonder internet. Het weer klaarde stralend op en we hebben nog tot middernacht buiten gezeten.
De volgende dag gingen we naar Theodore Roosevelt National Park. Dat ligt in North Dakota.

welkom in North Dakota
welkom in North Dakota

Een heel aparte omgeving met veel kleuren. Maar ook dieren, zoals bisons, prairiedogs en halfwilde paarden.
De bisons kennen jullie zo onderhand, maar deze vermoeide wilde ik nog even laten zien.

moe
moe

Prairiedogs lijken een kruising tussen een eekhoorn en een marmot. Dat zijn ze niet, maar om ze te beschrijven. Ze wonen in open vlaktes waar ze een heel gangenstelsel onder de grond hebben. We stopten bij zo’n vlakte en dan zie je ze overal naar toe schieten en er is er altijd eentje die de rest waarschuwt met een hard PIEKPIEKPIEK-geluid.

prairiedog
prairiedog

Je ziet ze ook overal ravotten en achter elkaar aanzitten.

stoeien
stoeiende prairiedogs

Omdat ik nou eenmaal alles zie, ontging ook dit bisongeraamte me niet dat er waarschijnlijk al twee jaar lag, misschien anderhalf.

bisongeraamte
bisongeraamte

Het lag vlakbij een raar stroompje.

raar kleurtje
raar kleurtje

Toen ik later bij de uitgang aan de park rangers vroeg hoe lang dat daar nou al lag, wisten ze niet eens van het bestaan af. Ze vroegen waar we het hadden gezien en leg dat dan maar eens uit: bij die boompjes langs de weg en er lagen veel bisonhopen. Daar worden ze ook niet wijzer van, zo is heel de omgeving. De ene na de ander werd erbij gehaald, maar nee, nooit gezien. Ze gingen er hun biologen op afsturen. Ik denk dat het voor de kudde in zo’n omgeving belangrijk is te weten waar zo’n dier aan is overleden. Of ze dat nog uit kunnen vinden weet ik niet. Van die botten kun je nog hoofdzakelijk soep trekken. Nou ja, misschien ook maar niet. Het rook er niet fris, zachtjes gezegd.
Er liepen ook halfwilde paarden, die waren niet wild maar zijn getraind om in het wild te leven.

halfwilde paarden
halfwilde paarden

We genoten nog van de diverse uitzichten.

Theodore Roosevelt
Theodore Roosevelt

En daar hoort een foto van ons bij.

wij
wij

Die rode kleur komt van het kool dat daar veel in de grond zit en door bliksem of grasbranden in brand is geraakt en onder de grond verder blijft smeulen. Op die manier wordt de buitenste korst van die heuvels hard en oranje/rood.
Onze overnachtingsplek zou in Medora zijn. Een klein stadje aan de ingang van het park. Net ontwakend uit de winterslaap en op loopafstand van de camping. Paar saloons, dus wat doe je dan? Precies, dat.
In de ene saloon gingen we wat eten. Een ruime tent en natuurlijk mogen de televisies niet ontbreken. Je moet je starende blik een reden kunnen geven niet? En praten met anderen is misschien wel eng.

saloon
saloon

Er stond iets op in de trant van America’s got talent of misschien was dat het wel. Weet ik veel, maar op een gegeven moment gooide iemand geld in de jukebox en tetterde er zoiets als heavy metal de zaak in. Wij zaten op de grens van jukebox en tv en hoorden gekweel en headbanger muziek. Daar word je niet gelukkig van en toen iemand het geluid van de tv afzette, hadden wij al buikkrampen van ellende.
In Amerika blijf ik me trouwens verbazen over allerlei gekke regeltjes en hypocriete stellingen. Neem nou het volgende: in deze saloon werkte een grietje en dat bediende ons. Ze mocht onze bestellingen opnemen, met biertjes natuurlijk en die ook brengen. Maar (let op) ze mocht het bier niet tappen! Want ze was nog niet meerderjarig. Dus wel serveren, te maken hebben met zatladders die misschien hun handen niet thuis kunnen houden, maar zelf tappen, nee, dat is te erg. De logica ontgaat me compleet, vooral omdat ze vertelde dat ze ook wel bier dronk maar er niet veel verstand van had. Ik zal het toch eens in ons stamcafé vragen wat er nou voor verdorvens aan tappen is.
Het werd tijd voor de saloon aan de overkant die kleiner en gezelliger was. Met een voorliefde voor hoeden die tegen het plafond zaten, vergezeld van dollarbiljetten met naam. Die hoeden zijn allemaal gedragen en de naam van de vorige eigenaar plus jaartal zaten erbij. De oudste was voor zover we konden zien uit 1970.

bar
bar

Een half uurtje na ons, streek er een groepje van vier jonge Canadezen uit Quebec neer. En ja hoor, binnen de kortste tijd zaten ze allemaal te whatsappen of te sms’en, maar ze hadden het allemaal druk met andere dingen. Het is gewoon te belachelijk voor woorden. Niet gezellig met elkaar kletsen en lachen, nee dat rotding is belangrijker. Wat heerlijk dat je dat vroeger niet had. Noem me maar een oude muts, maar de techniek heeft bij dit soort situaties een deel van de mensheid ingehaald en dat is beangstigend. Ik schreef er al eens een column over.

asociale media
asociale media

Omdat ik niet van bier uit flesjes op blikjes hou en het meeste spul op tap van dat light gebeuren is, zit ik doorgaans aan Bud light ofzo vast. Bier van 3,1 procent, nogal wat lichter dan we gewend zijn. Ik denk bovendien dat het light bier vooral voor mensen gemaakt is die het niet om de smaak gaat, maar die graag plassen. Er was een heel ander soort bier op tap, maar dat lustte ik niet. Heel bitter maar ook sterker en Henrie vond het lekker. De tien minuten lopen terug naar de camping deed hij dan ook lispelend en vreselijk lollig. Zo is er altijd wat…

Ondertussen zijn we in South Dakota aangeland. Ook alweer zo’n lege staat. South Dakota is twee keer zo groot als Nederland en heeft nog geen 900.000 inwoners. We wilden vanavond wassen en een was op deze camping kost twee dollar. Dat is vergeleken met andere campings een hoog bedrag, maar goed, je wilt ook frisse kleertjes. Komt Henrie er achter toen er al een was in de machine zat dat er alleen koud water was! Mijn achttiende keer in Amerika, op de gekste plaatsen wassen gedraaid, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt. Dus ga je dit gebied in en je wilt je kleren reinigen, niet naar de Fish and Fry camping!
In de wasserette kwam een mevrouw binnen toen Henrie er bezig was en die had een piepjonge kitten bij zich. Die had ze op een parkeerplaats gevonden. De moederpoes was er wel bij, maar dit diertje was niet goed. Ze heeft het meegenomen en is ermee naar de dierenarts geweest, de oogjes waren duidelijk geïnfecteerd met iets. Het zieltje was amper zes of zeven weken oud! Ze kreeg antibiotica en dat ene oogje ging wel vooruit, dat andere is verloren. Dat zal eruit moeten.

ach tjessis
ach tjessis

Ze reizen met een hond aan boord en die heeft zich helemaal over het frutseltje ontfermd en bemoedert het. Thuis hebben ze nog een kat, die zal wel verontwaardigd zijn vanwege deze kleine indringer. Die reist nooit mee, maar ze zei over dit hoopje babypoes: this will be our travel cat (dit wordt onze reiskat).

De camping van vannacht is in de bergen en we staan aan een wildstromende beek. Henrie heeft weer gekookt en de coördinaten zijn N44.30200 W103.67722.

Via oude auto’s naar Montana

Vandaag zou in hoofdzaak een rijdag worden door een gebied waar we nog nooit zijn geweest. Een gebrek kwamen we achter, want het was een prachtige rit. Om te beginnen door de Bighorn Mountains waar we door de sneeuw op 2800 meter reden.

2800 meter
2800 meter

De bergrug was scherp afgetekend tegen de blauwe lucht en de rots waarop Henrie zit zal in een ijstijd meegesleurd zijn.

scherp afgetekend
scherp afgetekend
rots
rots

We kwamen door bruisende stadjes, maar niet echt, met weinig inwoners, zoals Shell.

bruisend
bruisend

Ik bedoel drieëntachtig inwoners, niet echt een wereldstad maar toch wonen er mensen die het fijn vinden. Althans, dat denk ik.

Het was een prachtige rit, maar het is toch ook weer heerlijk als je een leegstaand huis tegenkomt, dat al echt jaren leegstaat. Kijk nou eens naar al deze auto’s!

auto
auto

Er zat hier een bedrijf in brandblussers en die lagen dan ook overal. De auto’s waren oud en het interieur lag vol met keutels van allerlei dieren die er hadden genest. Een van de auto’s had nog een nummerplaat (nu niet meer) met het belastingplaatje van 1982.

nummerplaat
nummerplaat

Ik bedoel: kijk nou eens. Dat kun je je bij ons toch niet voorstellen?

oud
oud
oud2
oud2
oud3
oud3
oud4
oud4

Het motorblok ligt natuurlijk ook al jaren te roesten.

motorblok
motorblok

Binnen hadden zwaluwen hun nesten gebouwd en er lag ongeopende post uit 1971 en een tv blad uit 1982.

zwaluwnesten
zwaluwnesten
ongeopende post
ongeopende post
tv blad
tv blad

Een eeuwenoude kleurentelevisie, wat vind je daarvan?

oude kleurentelevisie
oude kleurentelevisie

Maar ook een oude piano en verdraaid, het ding deed het nog ook!

piano
piano

We reden verder. Normaal als je de grens van een staat over gaat, krijg je een welkomstbord. Montana vond dat niet nodig en legt liever meteen beperkingen op.

welkom in Montana
welkom in Montana

Uiteindelijk kwamen we bij deze camping met een prachtig uitzicht en weinig andere reizigers.

uitzicht camping
uitzicht camping
leeg
leeg

Het was warm en stralend weer, maar de lucht werd donkerder en donkerder. Onweergerommel dreigde met slecht weer en dat het slecht was kon je in de verte goed zien. Omdat het daar noodweer was, ging het hier steeds harder waaien. Het stormde op een gegeven moment. Ik had al een poosje buiten gezeten en had Henrie gedwongen ook te komen. Die was bezig met de vreselijk langzame internetverbinding hier. Dus gezellig zaten we samen in de aantrekkende wind die steeds kouder werd. Henrie trok steeds meer kleren aan, terwijl ik het wel lekker vond.

Ik ging even naar binnen om wat aan het eten te doen. Uit de inmiddels loeiende wind hoorde ik een stemmetje: Ik denk dat het met het buiten zitten niks meer gaat worden! En zag Henrie druk bezig de stoeltjes voor wegwaaien te behoeden, terwijl losgerukte takken voorbij kwamen en de camper heen en weer danste in de wind…

Dreigend
Dreigend

Geen drup is er hier gevallen en ondertussen schijnt de zon weer volop.
Amerika blijft een land van uitersten, fantastisch!

De coördinaten hier zijn N45.49042 en W107.37583 voor wie het wil weten.

 

Over bisons, beren en poesjes

We zaten deze keer dichter bij de ingang van Yellowstone en daarom mochten we tot half vijf uitslapen. Wat een luxe! Kreunend en krakend kwamen we ons bed uit, vervulden de routinematige handelingen en daar gingen we weer.

In Yellowstone ligt het plaatsje Mammoth Hot Springs waar de bisons al op waren en gezellig over de weg kuierden.

Mammoth Hot Springs
Mammoth Hot Springs
nieuwsgierige elk
nieuwsgierige elk

Gisteren hebben we het deel van Yellowstone gedaan waar heel veel vulkanische activiteit is. Het deel wat we nu gingen doen heeft dat ook, maar er zijn vooral veel wilde dieren. Als je die wilt zien, moet je er vroeg bij zijn want er zijn natuurlijk heel veel mensen die daarop uit zijn.
We kwamen een bocht om naar een bruggetje en daar liep zomaar een beer. Die wilde niks van ons weten en liep wat harder.

beer op brug
beer op brug

Op hetzelfde moment kwam er aan de andere kant een bison aanlopen. De confrontatie was voor allebei schokkend, maar de bison wilde dingen niet afwachten en smeerde hem.

beer ontmoet bison
beer ontmoet bison

In dit gebied zie je heel veel bisons en als die oversteken nemen ze daar ook hun tijd voor.

bisons op de weg
bisons op de weg

Het is voorjaar dus er zijn veel baby’s die nog niet goed weten wat die wezens in die gekke dingen op wielen doen, dus dat moet goed bekeken worden.

baby bison
baby bison

Het landschap was prachtig en bepaald barbaars. Je zag en voelde dat je in het leefgebied van de dieren was. Helaas voelen andere mensen dat niet zo en drongen ruw met hun auto de bisons van de weg: opzij stom beest! Die arrogantie maakt me altijd nijdig, maar ook het nonchalante gedrag van het fenomeen mens.
Bijvoorbeeld: we gingen naar een waterval die met donderend geraas naar beneden viel.

waterval
waterval

Je moest er een eindje voor afdalen en bovenaan stond een bankje met op letterlijk drie stappen afstand een enorme vuilnisbak. Wat ligt er op het bankje: een plastic zak met appelresten en daarnaast een plastic flesje waar zoete rommel in heeft gezeten.
Dat gooi je toch niet weg? Kom op zeg, dat doen anderen maar. Ja, sukkels als ik, omdat ik weet dat dieren dat zo opeten omdat het lekker ruikt. Er zijn al zoveel herten doodgegaan, die helemaal vermagerd werden gevonden, terwijl er eten in overvloed was. Bij sectie bleken de magen van die dieren vol te zitten met plastic, dat niet verteert en geen voedsel meer toelaat. Dit soort asociaal gedrag is dus ook dodelijk.
Jammer dat ik nooit zie dat iemand zo aso is, ik zou hem of haar graag met snijdende tong te woord staan.

We reden verder en je weet meteen als ergens een beer ofzo te zien is, dan staat het vol met kijkers en een park ranger regelt het verkeer. Zo ook nu. Ik kon die bak natuurlijk niet kwijt en we werden gesommeerd door te rijden. Eind verderop geparkeerd en het stuk teruggelopen.
De beer liep in een gebiedje waar heel veel grijze, dode boomstammen lagen en was op een gegeven moment niet meer te zien. Iedereen vertrok, behalve wij en een ouder stel dat ons zag staan en mee wilde speuren. Het duurde even, maar ineens zagen we hem weer.

beer
beer
oversteken
oversteken

Waar de mensen vandaan komen snap je niet, maar het staat dan ineens weer vol.

kijkers
kijkers

En het materiaal dat ze dan bij zich hebben, ze tillen zich er een hernia aan!

lens
lens

We gingen verder en kwamen door een gebied waar een enorme kudde bisons liep met veel jongen. Een bison lag heerlijk te rollen om de wintervacht te verwijderen, die natuurlijk behoorlijk jeukte.

jeuk
jeuk

Om de een of andere onnaspeurbare reden wilden ze naar de overkant van de rivier en geloof me: die stroomde behoorlijk snel.

bisons steken rivier over
bisons steken rivier over

Je zag de diverse jongen afdrijven en een eindje verder met veel moeite de kant opkomen. Het ging aldoor goed, maar we zijn toch maar doorgereden, want ik kreeg er compleet de zenuwen van.

pronghorn
pronghorn

En weer kwamen we een beer tegen, die net een slachtoffer had gemaakt en lag uit te buiken. Een paar raven hielden hem gezelschap in de hoop ook een stukkie vlees mee te happen. Beer was daar niet van gediend, je snapt…

beer met karkas
beer met karkas

Een mevrouw in een auto een eindje verderop brulde naar haar vriendin naast me: WHAT DO YOU SEE? En vriendin brulde in extensio: A BEAR WITH CUBS!!!! (een beer met jongen). Haar volume was van dien aard dat ik verbaasd was dat niet alle beesten in een cirkel van 25 kilometer op de loop gingen.
Jongen? Dacht ik. We hebben wel vaker berenjongen gezien en in de omgeving van die beer zagen we niks dat er op leek. Bleek ze die raven te bedoelen en wat was ze teleurgesteld toen ik haar uit de droom hielp.
Op een gegeven moment kwam een coyote langs met dezelfde bedoeling als de raven met ook nul op het rekest.

coyote
coyote

Dus die ging een eindje verder geduldig op zijn staart zitten wachten tot zijn tijd kwam.

geduldig
geduldig

En zo rolden we van het ene in het andere en werd het tijd een camping op te zoeken en dat zou in Cody worden. Via de oost-uitgang zou het nog zeker twee uur rijden zijn voor we daar waren en we wisten uit ervaring dat het een weg is zonder enige verlichting door een bergachtig gebied met kronkelwegen.

Lake Yellowstone
Lake Yellowstone

Een kleine kudde longhorn sheep groette ons nog toen we het park al uit waren.

longhorn sheep
longhorn sheep

Aangekomen op die camping zag ik tot mijn vreugde dat er een saloon bij was! Je kunt nogal eens geluk hebben. Die camping stond in de middle of nowhere maar er was wel meteen een poesje dat Henrie aansprak toen hij de boel aansloot en nieuwsgierig bij ons naar binnen keek.

poesje
poesje
nieuwsgierig
nieuwsgierig

Een babbelaarster tot en met. De mevrouw in de camper naast ons gaf ons wat kattenvoer. Zij en haar man reisden zelf met vier katten aan boord.

buren
buren

Zij vermoedde dat het supervriendelijke diertje daar was achter gelaten door mensen die daar overnacht hadden. Even daarna brak een bui los en poesje zat voor de deur te miauwen. Dus wat doe je dan? Juist en ze nam meteen gezellig plaats op de bank en ging lekker met Henrie zitten kroelen.

gezellig
gezellig
kroelen
even kroelen

Wat doe je dan als je net een biertje wilt gaan drinken? Juist, je geeft haar een lekker plekje, op bed natuurlijk en laat haar lekker binnen.

saloon
saloon
barman
barman

Navraag daar bleek dat het lieve dier van een farm een mijl (1,6 kilometer) verderop kwam. De eigenaar keek er niet naar om en zorgde er niet voor. Sinds deze winter liep ze daar rond en het personeel gaf haar te eten. Ze was op een dag met een stijf bevroren staart binnen komen rennen en niet meer weggegaan. De ene mevrouw heeft me beloofd dat ze kattenvoer zou kopen, zodat ze goed zou eten en niet aldoor rauw vlees en spare ribs enzo en die nacht sliep poesje bij ons op bed. Het is ook altijd hetzelfde, altijd stinken we er in.
De volgende ochtend kreeg ze nog wat eten en toen ging ze op inspectie en wij vertrokken met de wetenschap dat ze goed verzorgd wordt. Ze zag er trouwens ook goed uit en was niet mager ofzo en al zeker niet schuw of angstig. Maar de meneer van wie ze oorspronkelijk was, mag van mij een pak slaag krijgen.

We lopen voor op schema en dus mochten we een dagje kalm aan doen. Naar een Walmart bijvoorbeeld voor water en brood.

De camping van vandaag is in Greybull. De receptie was open toen we aankwamen maar er was in eerste instantie niemand. Althans, geen mensen. Een lief poesje lag in een mandje op de balie en een enthousiast hondje dat Jack bleek te heten, verwelkomden ons.

welkom
welkom
Jack
Jack

Het is hier lekker rustig, het was heerlijk weer en we zitten hier in korte broek. Is dat genieten of niet?

De coördinaten hier zijn N44.50182 en W108.05450 (44.50182, -108.05450)

Een platte vulkaan die op uitbarsten staat

Om vier uur opstaan doet altijd wel pijn en op vakantie al helemaal, al zetten we iedere dag trouw de wekker. Maar de beloning zou groot zijn.
Vandaag gingen we naar Yellowstone. We zijn hier al meerdere malen geweest, maar het blijft zo indrukwekkend, dat we ook altijd terug blijven gaan.
Yellowstone is een caldera, een platte vulkaan die iedere 600.000 jaar uitbarst. Caldera’s kunnen van 2 tot meer dan 50 kilometer breed zijn. Op aarde komt zelfs een caldera voor van 65 kilometer doorsnede en dat is dus Yellowstone. De meest recente uitbarsting is nu 650.000 jaar geleden, dus het wordt wel weer eens tijd. Alleen niet nu hoop ik.

De wekker ging en op zo’n tijdstip kun je maar beter allebei zwijgen tot je goed en wel onderweg bent en wakker begint te worden. De maan bekeek het hoofdschuddend en lichtte heel sympathiek de weg bij, want er is geen straatverlichting en dan is donker ook echt donker.

volle maan
volle maan

Vanaf de camping was het nog een uur rijden naar de ingang van het park en om precies zes uur reden we er binnen.

Yellowstone
Yellowstone

We reden een eind langs Lake Lewis, dat compleet dichtgevroren was. De stilte was oorverdovend en je waande je in een andere wereld.

Lake Lewis
Lake Lewis

Het was koud vanochtend en de sneeuw lag langs de weg nog meters hoog.

hoge sneeuw
hoge sneeuw

Die sneeuw is niet lekker zacht zoals we gewend zijn, nee, dat is een mega ijslaag waar je niet doorheen komt. We kwamen bij het punt van onze eerste wandeling. Er was nog geen ziel te bekennen, wat je helemaal het idee geeft dat je de omgeving voor jezelf hebt. De eerste dampende vulkanische activiteit borrelde ons tegemoet.

dampend
dampend

In kwetsbare omgevingen als deze hebben ze altijd boardwalks gemaakt. Je kunt dan rondlopen, zonder dat je enige schade aan omgeving toebrengt. In Yellowstone ook heel belangrijk, aangezien de aardlaag op sommige punten zo dun is, dat je er zo doorheen zakt. De zure onderlaag kan zo agressief zijn, dat die door de dikste schoenen heen kan branden.
De felle zon op de achtergrond, het bevroren meer en al die dampende potten maken de omgeving heel surrealistisch.

vulkanische activiteit
vulkanische activiteit

De rand van het meer is niet bevroren, omdat ook daar van alles gebeurt en er warm water naar boven komt. Soms zijn zelfs kleine vulkaantjes gevormd.

dampend in het meer
dampend in het meer

Sommige van die ‘dampertjes’ zijn kleiner dan je hand. De geur van zwavel is op sommige plekken overweldigend en daar waar het letterlijk bruist en spat, moet je uitkijken dat je geen druppeltjes op je bril of lens van je camera krijgt. Want dat brandt meteen een piepklein gaatje in je coating.

kookpot
kookpot

Zelfs hier viel het op hoe laag de waterstand is in die kookpotten. Op de foto ‘lege putten’ kun je zien hoe het nu is en de foto voller hoe het twee jaar geleden was. En dat is nogal een verschil.

lege putten
lege putten
voller
voller

Die kookpotten, zoals ik ze maar blijf noemen want ze borrelen precies zo, zitten vol met algen en andere micro-organismen en die zorgen voor de prachtigste kleuren.

kleuren
kleuren
algen
algen

We hebben heel wat gewandeld en als je om vier uur bent opgestaan, vallen je luiken op een gegeven moment dicht. Dan heb je weer zo’n voordeel van een camper: je zet het ding gewoon neer, je zet de verwarming aan en je gaat een uur maffen. Daarna ben je weer helemaal nieuw.

Bij de beroemde geiser Old Faithful staat een hotel, dat helemaal van hout is gemaakt. Alles en alles is van hout. Daar moet je rondkijken en bij een bezoek aan de wc viel me weer iets op wat je hier zo vaak ziet. Om te beginnen zijn de toiletten aan de onderkant allemaal open, maar vaak is ook de bovenkant heel laag. Zodat je als je je broek op staat te hijsen, oog in oog kunt komen te staan met je buurvrouw.

wc
wc

Overal kom je wel bisons tegen, die ogen zo vriendelijk en gemoedelijk. Maar ze kunnen heel agressief zijn, absoluut onbetrouwbaar en groot bovendien. Een dier om rekening mee te houden dus.

bison
bison

Overal zie je ze grazen en bij hun hoofd zitten altijd vogeltjes. Niet aan de achterkant in de hoop dat er wat uit valt. En in hun vacht, waar natuurlijk allerlei beestjes zitten. Dit vogeltjesechtpaar had het zich makkelijk gemaakt en wiegde gezellig mee op de rug van dit enorme dier. Lekker warm aan hun voetjes en allerlei lekkers dat voorbij kwam.

echtpaar
echtpaar

Je ziet hier sowieso allerlei vogels in de prachtigste kleuren. Wat denk je van dit ventje?

blauw vogeltje
blauw vogeltje

De weg het park uit (park klinkt zo klein, een park kan hier soms net zo groot als Nederland of België zijn) leidde ons langs watervallen en prachtige uitzichten, herten en vlaktes.

pootjebaden
pootjebaden
waterval
waterval

We waren dan ook tamelijk laat op deze camping. Het was fantastisch weer en we hebben nog een poos buiten gezeten. Genieten dus.

Morgen weer om vier uur op, het zal ook dan weer pijn doen. Maar als je wat wil zien en de omgeving voor jezelf wil hebben, moet je daar wat voor over hebben.
De coördinaten hiero zijn: N45.03269 en W110.70201 en als de caldera niet van de vulkaan geblazen is, lezen jullie het vervolg vanzelf!

 

Grote borsten in de sneeuw

Enkele eeuwen geleden toen de Franse pioniers door dit gebied trokken, moet er eentje die al heel lang van huis was hebben gezegd: het zijn precies de borsten van mijn vrouw. Teton is borsten in het Frans en nu heet deze bergrug nog steeds zo. Het is een prachtig gebied waar allerlei dieren rondlopen: bisons, elk, pronghorns, beren, longhorn sheep om er zo maar wat te noemen.

Bij een supermarkt verkochten ze berenspray, dan weet je dat het serieus is. Het is hun leefomgeving, wij mensen zijn de indringers, maar dat betekent nog niet dat we door ze opgegeten willen worden al komen ze net uit hun winterslaap.

berenspray
berenspray

Onderweg kwamen we regelmatig deze waarschuwingen tegen:

waarschuwing
waarschuwing

Vanwege de grote hordes herten en andere dieren, zagen we ook een paar keer deze wildoversteekplaatsen.

hertenoversteek
hertenoversteek

Maar we kwamen ook langs een Dairy Queen, zo’n keten waar ze geweldige milkshakes verkopen. Ze hadden een nieuwe smaak: pindakaas.

milkshake
milkshake

Henrie wilde die wel uitproberen, ik zag er niks in maar toen ik het proefde viel het niet tegen. De eerlijkheid gebiedt me zelfs te zeggen dat hij lekker was, net als pindakoekjes zal ik maar zeggen.

Toen we hier een aantal jaren geleden reden, stond er een brug in de middle of nowhere en die was te koop. Die stond er nu nog, weinig interesse zeker.

te koop
brug te koop

De verkoper heeft in zijn optimisme gedacht dat er vast wel mensen zijn die daar nou net naar op zoek zijn, voor over hun vijvertje ofzo. Hij zal zijn teleurstelling misschien ieder weekend boven een paar biertjes uithuilen, dat helpt ook al niet.

We reden Grand Teton binnen en je werd meteen gewaarschuwd voor overstekende rendieren en bisons en laten een paar bisons nou zo aardig zijn geweest om er net te lopen!

bisons
bisons

Ook een paar Canada Geese (je ziet John, ik onthou je aanwijzingen echt wel!) lieten zich zien.

canada geese
canada geese

Woest en prachtig is het landschap en de smeltsneeuw zorgt voor snelstromende beken.

beek
beek

Ik ging op het bruggetje staan en meerdere malen kwam er een eekhoorn aan, die naar de overkant wilde maar het toch niet aandurfde.

ikke
ikke

Tot hij de moed in zijn voorpootjes nam en langs me heen schoot.

eekhoorn
eekhoorn

Verder gingen we, allerlei uitkijkpunten aandoend tot we bij Jackson Lake kwamen dat nog dichtgevroren is. Het ijs begint op veel plekken al te smelten wat prachtige beelden geeft.

Jackson Lake
Jackson Lake
Jackson Lake panorama
Jackson Lake panorama

Een eekhoorntje dat net met een gigantische poetsbeurt bezig was, hield even op om ons vragend aan te kijken.

wat is er
wat is er

We vonden wel dat het meer een erg lage waterstand had, we weten van de droogte hier maar dit viel toch wel erg op. Maar dat was nog niet zo erg als toen we eindje verder bij de stuwdam kwamen, waar het meer dus doorheen stroomt. Toen schrokken we echt erg!

laag water
laag water

Het water staat zo ontzettend veel lager dan een paar jaar geleden. Je ziet rechts aan de oever waar de waterlijn eerst liep. Vorige zomer hebben farmers veel meer water nodig gehad voor andere soorten landbouw. Dat is natuurlijk rampzalig en terwijl de winter net voorbij is, zou het water veel hoger moeten staan. Het warme seizoen moet nog komen. Voor zo’n meer voller is, moet er toch echt heel wat vallen!

Van heel de dag rijden en buiten spelen word je moe, Henrie’s beurt om te koken dus.
Hij steekt net de barbecue aan, het vlees heb ik tussen de middag gemarineerd. Vanavond op tijd naar bed: morgenochtend moeten we om vier uur op. O ja?
Ja.
Maar daar lezen jullie de volgende keer over. Trouwens, de coördinaten van deze camping zijn: N43.83124 en W110.40012

 

Wyoming, een lege staat

De camping van vannacht was ongeveer twee mijl van de staatsgrens met Wyoming verwijderd.

welkom in Wyoming
welkom in Wyoming

En net zoals wanneer je Nevada inrijdt er meteen casino’s staan, stond hier meteen een saloon

saloon
saloon

Utah is namelijk een Mormonenstaat en er zijn geen bars, drank kun je alleen maar kopen in slijterijen die van de staat zijn en die beperkt geopend zijn. Niet iedereen die in Utah woont is Mormoon en die mensen hebben ook wel eens zin om een biertje te halen. Dus hoppa, kroeg meteen op de grens en overal liquor stores (slijterijen).
Het landschap verandert ook eigenlijk meteen, zoals normaal is in Amerika. Je rijdt ergens, de weg kronkelt zich, je gaat met de bocht mee en ineens bevind je je in een compleet andere omgeving.

woest en leeg
woest en leeg

Het is een barre natuur waar de wind vrij spel heeft en als het koud is, dan is het echt koud. Bij jullie is nu alles groen en bloeit, hier zijn de bomen nog kaal. Je zit op zo’n 2500 meter hoogte en daar kan het gewoon nog koud zijn en loopt de natuur een tijdje achter. Maar mooi is het, absoluut.

Als je al door nederzettingen komt, zijn die klein en de huizen lijken willekeurig neergezet, alsof het kind van een reus een emmertje blokjes heeft leeggegooid. Op het naambordje van zo’n gehucht staat hoe hoog het ligt en hoeveel mensen er wonen. Bijvoorbeeld Eden waar we door kwamen. Er wonen 212 mensen, maar er staan wel twee kerken.

De tocht voerde ons om te beginnen naar Rocks Springs waar de camper bij Don’s RV & Repair gerepareerd zou worden. In de werkplaats stond iemand anders onderkomen die onder handen genomen werd.

werkplaats
werkplaats

Er werd vreselijke muziek gedraaid en niet zachies, welnee. Laten we zeggen dat heavy metalnummers slaapliedjes zijn vergeleken wat hier uit de speakers schalde. Maar de jongens waren zeer kundig en binnen het uur was de boel gerepareerd.

specialisten
specialisten

Kosten? Niks. Ach, zeiden ze, beetje lijm en een klem. Niks bijzonders. We hadden met RoadBear afgesproken contact te houden en toen we ze ter plekke belden, zeiden ze dat we ze twintig dollar fooi moesten geven (ik had er eerder zelf al tien gegeven, maar die ene knul was bereid dat om te wisselen tegen een briefje van twintig), dat krijgen we terug als we de camper inleveren. Ze begonnen een beetje te huppelen en te beraadslagen wat voor lekkers ze voor lunch gingen eten.
Door dat beraadslagen kregen wij ook wel honger en dus moesten we naar de Denny’s. Die keten zit door heel Amerika en hun salades zijn mega. Maar ze hebben ook nogal aparte gerechten. Wat denk je hiervan:

ontbijt
ontbijt

Toast met spek en eieren, aardbeien, banaan en honing. Kweenie, ik kreeg er geen opgewonden gevoelens van en hield me veilig bij de salade. De borden werden neergezet en onze eerste gedachte was: moeten we dit allemaal opeten? Maar op de een of andere manier is dat toch gelukt en ze waren geweldig.

salade Henrie
salade Henrie
salade Laureen
salade Laureen

Ook hier hingen overal televisies die allemaal op een andere zender stonden.

televisies
televisies

Stel je toch voor dat je iets mist, een nieuwe reclame ofzo! Gisteren in het kantoortje van de receptie van de camping, stond ook zo’n ding te schetteren op een sterkte zodat zelfs dove mensen het nog konden verstaan. Die mevrouw had het niet eens in de gaten. Dat wij met onze handen achter onze oren naar haar stonden te luisteren drong niet door. Misschien vertelde ze ’s avonds nog wel aan mensen: zo zielig, dat stel dat zich kwam registreren was doof. Ze verstonden helegaar niet wat ik zei. Maar dan in het Engels. Waggelend en boerend gingen we terug naar de camper om verder te rijden naar deze camping in Boulder.
Omdat we van frisse kleertjes houden en we geen verschoning voor morgen meer hadden, moest er gewassen worden. Op vrijwel alle campings zijn er wasmachines en drogers.

de was
de was

Wederom is het hier weer een lege bedoening. Dat is helemaal niet erg, dat vinden we wel fijn. Het hoogseizoen is hier gewoon nog niet begonnen.

leeg
leeg

Mocht je hier rond willen kijken, dan zijn de coördinaten N42.73909 en W109.71311.