Arches National Park

Moab ligt qua een aantal parken heel erg centraal. In de tamelijk direkte omgeving heb je Canyonlands, Dead Horse Point en Arches. Onze keuze viel op Arches. Gisteren lieten we al een foto zien van een arch, je kunt er nu nog veel meer bekijken. De natuur van Arches is bar: droog, heet en in de winter snijdend koud. En zoals iedere woestijn in Amerika is het een levend geheel. Allerlei sporen bewijzen dat al.

sporen

Je ziet het sleepspoor van een hagedis en ook konijnenvoetjes. Maar op de volgende foto zie je de kronkelingen van een slang.

slangenspoor

En natuurlijk groeit en bloeit er nog van alles.

bloemen
cactusbloem
 
yucca

De kleuren die je ziet zijn ongelooflijk en duiden op allerlei mineralen en metalen in de grond. En wederom kan een foto het niet goed weergeven, maar je snapt denk ik wel wat we bedoelen.

kleuren

Onderweg heb ik het landschap gefilmd, om je een beetje een idee te geven van de weidsheid en de barre omgeving.


   
Of wat denk je van dit gesteente?

balanced rock
zo begint het

Maar hoe ontstaan nou die arches met hun merkwaardige vormen? Water, ijs, extreme temperaturen en ondergrondse bewegingen van het zoutbed zijn hier verantwoordelijk voor. Het een en ander duurt wel honderd miljoen jaar, zo snel gaat het niet. Ik wil niet te technisch worden, maar de grond die dus een mijl dik was, begon te barsten door al die natuurkrachten en water spoelde het cement weg dat het zandsteen bij elkaar hield en houdt. Want dit proces gaat gewoon door.

Uiteindelijk krijg je dus een arch en diezelfde krachten zorgen ook voor de ondergang van diezelfde arch. Uiteindelijk stort zo’n ding gewoon in en dan wil je er niet onder staan.

dit was een arch

Ik heb een foto gemaakt van zo’n onderkant.

Arch van onderaf gezien
Arch van onderaf gezien

Arches is een park waar je zelf behoorlijk wat moet ondernemen om dingen te zien, we hebben onze beweging dan ook in overvloed gehad vandaag.

Een wereldberoemde arch die ook in veel pps’jes voorkomt is de Delicate Arch.

Delicate Arch dichtbij
Delicate Arch dichtbij

Er is een pad naar de basis van die arch, maar dat was een beetje te lang, zeer zeker met die kromme voeten van mij. Maar vanaf een ander punt kun je hem ook heel mooi zien zoals de foto’s bewijzen. Je moet er nog steeds wel een eind voor klimmen en lopen, maar dan heb je ook wat. Vanaf het punt dat we die foto’s hebben gemaakt heb ik weer een filmpje geschoten en zoals je kunt horen waait het behoorlijk en dat is zachtjes uitgedrukt.


   
Nog een paar dingen die je moet zien zijn de North en South Window. We liepen er naar toe en het was pittigjes warm. Aan de andere kant van de North Window waaide het en de lucht was donker en af en toe voelde je een regenspat terwijl je in de zon liep. Een eind verderop is de South Window.

North window
North window
South window
South window

Apart is dat toen we hier de laatste keer waren, we deze trappen hebben zien aanleggen. Een eekhoorntje was nog zo lief om charmant naar de camera te lachen, altijd weer een bofje.

eekhoorn

Een enorme combinatie van arches is Double Arch. Om goed de afmetingen te laten zien heb ik de camper erbij gefotografeerd, dan krijg je een idee.

double arch
Double arch

Je ziet dode bomen waarvan je je afvraagt: is die nou doodgegaan of verbrand? Het kan allebei.

dode boom
dode boom

smalle doorgang
smalle doorgang

   
   
   
   
   
   
   
   
Henrie kon het niet laten om een zandheuvel op te klimmen, een steeds smaller wordende gang in. Van beneden lijkt het niks, maar het is verder dan je denkt.
   
   
   
   
   
   
   
   

Die smalle doorgang was aan het begin van een pad naar twee arches: Pine Tree Arch en Tunnel Arch.

Tunnel arch
Tunnel arch

Een tamelijk eind lopen door zand en over steentjes, goed uitkijken want voor je het weet lig je op je plaat. En aangezien ik een talent heb voor vallen ben ik extra voorzichtig. Je moet er toch niet aan denken dat Henrie me terug moet dragen als ik wat heb na een val. HA! In het begin van deze wandeling is het nog heel druk, maar na een poosje zie je amper iemand. De een na de ander haakt af en zo heel erg was het nou ook weer niet. Erg genoeg om te steunen en te kreunen en af en toe naar je hart te grijpen en mompelen dat we achterlijk zijn en dat we ook ergens aan een zwembad hadden kunnen zitten, maar verder viel het mee.

Pine tree arch
Pine tree arch

   
   
   
   
   
   
   
Je moeite wordt wel beloond moet ik zeggen.
   
   
   
   
   
   
   

hoe lang blijft dit nog staan?
hoe lang blijft dit nog staan?

   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   
Bij het laatste uitkijkpunt, Park Avenue genaamd, staat hoog op een rots een blok waarvan je denkt: hoe lang nog?
   
   
   
   
   
   
   
   
   
   

Het uitzicht was prachtig, maar er was een snerpende wind opgestoken en je werd gezandstraald. Reden om maar naar de camper terug te strompelen, Henrie liep, ik strompelde. Het was al tegen zessen en we besloten naar dezelfde camping van vannacht terug te gaan, waar nog precies een plek beschikbaar was. Het waait nog steeds behoorlijk en ik denk dat het een eind verderop regent.

Henrie met Utah
Henrie met Utah

   
Zonet heb ik nog gebeld met de mensen waar Utah nu woont. Ze doet het geweldig, de andere honden zijn dol op haar, ze speelt, eet en drinkt goed. Kortom, het is een gelukkig hondje geworden en kan nu de pup zijn die ze is. In een geweldige omgeving, bij geweldige mensen. Is dat geen reden voor een borrel?

Eén gedachte over “Arches National Park”

  1. Ondanks dat ik niet veel reageer blijf ik jullie boeiend verhaal met plezier volgen. Ik kan mij voorstellen dat het allemaal erg imposant is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s